با ستاره های اشکهام شبو پر ستاره کـردم              از پس دو چشم گریون من به شب نظاره کردم

هر شب منم و ستاره چشمی که در انتظاره              چشمهام خیره به جادست کز ره برسـی دوباره

 

باز بیـــــای تا کــــــه من پر بگیرم

زنده باشم زندگــــــی از سر بگیرم

باز به جونم حس کنم عطر تنت رو

تن من باشی و من پیــــــــراهن تو

 

هر چه جاده رو زمیـــــــنه یا به بالا یا به زیره        دشمن جون منه چون که تورو از من میگیره

هر چه راهه توی دنیا یا که نزدیک یا که دوره        راهمون راه جداییست یا عـــــــبوره یا مروره

کاشکی هـــــــــــــمه راه زمین جاده دیدار بشه        رنج سفر کهنه بشه شادیــــــــــها تکرا ربشه

نقش تبــــــسم لبای بستـــــــــــه رو خندون کنه        دردی نبــاشه که بخواد چشمی رو گریون کنه

 

باز بیـــــای تا کـــــــه من پر بگیرم

زنده باشم زندگـــــــی از سر بگیرم

باز به جونم حس کنم عطر تنت رو

تن مکن باشی و من پیـــــراهن تو